Paweł Buczyński
Urodziłem się w roku 1971 w Lublinie. W tymże mieście ukończyłem III
Liceum Ogólnokształcące im. Unii Lubelskiej (1990) i studia biologiczne
w zakresie biologii ogólnej na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej
(1995). Tytuł magistra uzyskałem na podstawie pracy „Ważki (Odonata)
wybranych torfowisk Poleskiego Parku Narodowego i jego okolic” (promotor:
prof. dr hab. Zdzisław Cmoluch). W latach 1993-1994 odbyłem staż Zakładzie
Zoologii UMCS. Od lipca 1995 r. pracuję na etacie naukowo-dydaktycznym
w tym zakładzie, w latach 1995-2002 jako asystent, od roku 2002 jako
adiunkt – po uzyskaniu stopnia doktora nauk biologicznych na podstawie
rozprawy doktorskiej „Ważki (Insecta: Odonata) torfowisk środkowo-wschodniej
Polski” (2001, promotor: prof. UMCS dr hab. Jacek Łętowski). Jako dydaktyk
nauczam zoologii i hydrobiologii.
Jako uczeń fascynowałem się zoologią kręgowców i paleontologią, jednak
moją pierwszą i do dziś największą miłością naukową stały się ważki.
Uwiedziony ich fizyczną urodą zainteresowałem się nimi na pierwszych
latach studiów, zaczynając jak każdy amator od prostej faunistyki –
ważnej w moim regionie Polski, który nie był pod tym względem systematycznie
badany od kilkudziesięciu lat. Potem moje zainteresowania rozszerzyły
się na rozmaite aspekty zoogeografii, biologii, ekologii i ochrony tej
pięknej i fascynującej grupy owadów. Moje badania obejmują teren całej
Polski, we współpracy z kolegami z Mińska i Olsztyna – także Białorusi.
Ważkom poświęcam też wiele czasu jako wydawca biuletynu „Odonatrix”
i działacz Sekcji Odonatologicznej PTEnt. Staram się również popularyzować
tę grupę przy każdej możliwej okazji, w rozmowach, Internecie i pismach
popularno-naukowych. Przynajmniej częściowo dzięki konsekwentnej pracy
mojej i kolegów pracujących w innych ośrodkach akademickich (głównie
Rafała Bernarda, Grzegorza Tończyka, Andrzeja Łabędzkiego), ważki są
coraz częściej przedmiotem zainteresowania uczniów i studentów. Niektórzy
z nich, stając się asystentami czy doktorantami, stwarzają nadzieję
na zaszczepienie badań nad naszymi pupilami na gruncie kolejnych uczelni.
Pozostali – na zaistnienie tak potrzebnego ruchu „amatorskiego”. W ciągu
kilkunastu lat liczba krajowych odonatologów wzrosła z kilku do około
20.
Oprócz ważek, interesuję się też innymi zwierzętami wodnymi – przede
wszystkim chrząszczami, w mniejszym stopniu też pluskwiakami, chruścikami,
pijawkami, gąbkami. Te zainteresowania powstały niejako ubocznie: łowiąc
larwy ważek pozyskuje się duże ilości cennych materiałów biologicznych,
które przecież szkoda wyrzucić. Szczególnie interesujące okazały się
materiały koleopterologiczne, samodzielnie i we współpracy z Markiem
Przewoźnym zrealizowaliśmy i realizujemy wiele pasjonujących projektów
badawczych.
Natomiast z pijawkami zaprzyjaźniłem się w innych sposób. Moje warunki
fizyczne (190 cm, 100 kg żywej wagi) sprawiają, że w pracy terenowej
preferuję „styl trampkowy”, czyli unikam gumowców i wchodzę do wody
w trampkach i krótkich spodenkach. Moje łydki okazały się szczególnie
atrakcyjne dla rzadkiej i zagrożonej pijawki lekarskiej (Hirudo medicinalis),
której żerem byłem nie raz i nie dwa. Zacząłem więc zbierać dane o jej
rozmieszczeniu, a przy okazji pobierania prób hydrobiologicznych – odkładać
też na bok inne gatunki. I tak już poszło... Obecnie w przygotowaniu
jest opracowanie moich materiałów, przygotowywane we współpracy z prof.
Aleksandrem Bieleckim z UAM w Olsztynie.
Owocem moich kilkunastoletnich badań jest ok. 280 publikacji naukowych,
popularnonaukowych i całkiem niepoważnych czy popularnych. Jeśli ktoś
jest nimi zainteresowany – chętnie je udostępnię.
Wykaz publikacji w formacie pdf:
